menu

Week 9: Wat er voor je neus ligt

Deze week realiseerde ik mij iets. Iets over deze weekverhalen. Ik stond eens even stil bij de rij weektitels die nu in mijn Google drive staan. Ik nam even een momentje om terug te kijken op de afgelopen twee maanden.

manon, woensdag 25 mei 2016

En wat mij opviel was dat ik steeds een duidelijk thema in de week had. Ik kwam met gesprekken steeds op een bepaald onderwerp, kwam in een bepaalde flow terecht, zwom tegen de stroom in, had een energie om het anders te doen, enzovoort. Als je al die verhalen achter elkaar ziet, blijkt daar de emotie, het gevoel, de stroom uit. Maar ook de beweging, de slinger die uitslaat, naar de ene kant, de andere kant, enzovoort. Als je niet beter weet, zou je kunnen denken dat ik maar wat doe. Dat ik mij laat bepalen door het noodlot, door omstandigheden, door mijn emoties.

Wat je niet leest is de lijn die er door de weken heen loopt. De vaste gewoonten die ik heb, de afspraken die ik met mezelf maak, over de weken heen. En daardoor kan het lijken alsof echt doen wat je wil, waar je hart ligt, waar je kracht ligt, een kwestie is van afwachten wat er nu weer op je pad komt. En dat is niet zo.

Er zijn een aantal dingen die ik echt elke dag, of elke week doe (afhankelijk van wat het is). En het belangrijkste wat ik doe is mezelf leren kennen. In wat mij aanspreekt, waar ik enthousiast van wordt, wat ik eng vind, wat ik uit wil dragen, hoe ik mensen wil helpen (en ook hoe ik dat juist niet wil doen), wat ik neer wil zetten in dit leven, op deze aarde. Daar heb ik verschillende manieren voor. De belangrijkste zet ik even op een rijtje.

  • Elke dag kies ik heel bewust om iets te doen waar ik inspiratie van krijg. Dat kan een audio zijn die ik online luister, een boek, een artikel, een oefening die ik doe, iemand die ik opzoek. Soms ben ik daar een paar uur mee bezig, soms een kwartier. Net wat ik tegen kom, maar ook net wat past in die dag (mijn agenda laat geen ruimte voor elke dag een boek). Maar ik zorg dat ik elke dag wat nieuws leer, of een andere invalshoek leer kennen.

  • Ik schrijf elke dag. Dat kan in de vorm zijn van een topic op het Vidante Netwerk,een blog, een artikel, een nieuwe cursus, een werkvorm, een overdenking (die ooit een blog of artikel kan worden), of iets alleen aan mezelf, voor mezelf. Ik vind het heel belangrijk om dat wat ik schrijf ook echt uit mezelf te laten komen. Een reactie ergens op telt niet, een Facebook post ook niet. Het moet iets zijn wat oorspronkelijk is, echt uit mij komt en waarin ik ook weer iets leer over mezelf. Want je leert het meeste over jezelf wanneer je jezelf kan teruglezen (terughoren of terugzien is natuurlijk net zo goed, maar daar kom ik strakjes op)

  • Ik investeer in mijzelf. Door mensen en organisaties op te zoeken die mij verder kunnen helpen, die kennis hebben van waar ik nog niet bij kan. Ik doe een opleiding aan de SPSO (dat is wel een hele grote investering, maar voor mij zeker de moeite waard), ben lid van een online Community over bewuste creatie en ben natuurlijk zelf ook actief lid van het Vidante Netwerk, wat een online community is over persoonlijke ontwikkeling en de weg vinden in je leven. Ik volg workshops die ik echt interessant vind en heb mijn eigen intuïtieve ontwikkeling groep waar ik al jaren mee werk (mijn heksenclubje). En mijn eigen leertherapie, waar ik onder persoonlijke begeleiding, steeds een stukje verder ga in het transpersoonlijke van Mijzelf. Ik investeer zowel geld als mijn aandacht en energie. Soms zijn de dingen waar ik voor betaal het meest waardevol voor mij, soms ook de cadeautjes die ik zonder geld mag krijgen. Een mooi gesprek, een prachtig inzicht, een fijn artikel.

  • Ik kies iedere week iets dat ik eng vind, maar wel graag wil doen. Dat kan een project beginnen zijn, een bijeenkomst organiseren, iemand aanspreken, geld vragen, weet ik veel. Ik vind zoveel dingen eng. Grote dingen, maar soms ook zulke kleine dingen. Maar als ik ze niet doe, blijf ik het eng vinden en kom ik niet vooruit. Want als ik vooruit wil, moet ik dingen doen die ik nog niet eerder gedaan heb. En ik heb ze niet voor niets nog niet eerder gedaan. Negen van de tien keer vind ik ze eng. Dus, iedere week beslis ik een eng ding van de week. Komende week is dat met audio en video gaan knoeien. Ik vind het afschuwelijk eng (schrijven zit toch net wat meer in mijn comfort zone, maar ook dat heb ik ooit eng gevonden), mijn excuus is nu dat ik geen idee heb hoe ik dat technisch aan moet pakken en dus ga ik uit proberen.

En daarmee kom ik aan een heel belangrijke. Als ik vooruit wil komen, mijzelf wil leren kennen, mijn onderneming uit wil breiden, dan moet ik stappen nemen. Dan moet ik dingen doen. En wil ik het beter doen dan gisteren, dan moeten het nieuwe stappen zijn. Want ik heb het resultaat van gisteren en vandaag gekregen met wat ik gisteren en vandaag heb gedaan. En als dat prima is, dan hoef ik daar niets meer aan te doen. Maar als ik meer wil, meer focus, meer groei, meer geld, meer wat dan ook, dan moet ik het anders doen dan tot nu toe.

Dat is mijn echte rode draad. Nieuwe dingen doen. Uit mijn comfort zone in de stretch zone stappen. De kunst is om de stappen niet te groot te maken. In de stretch zone, niet de stres zone. Als ik in mijn stres zone zit, dan sla ik lam, dan doe ik niets meer. Blijf in in de comfort zone, dan doe ik ook niets. Dus ik ben lief voor mezelf, geef mezelf een liefdevolle schop onder mijn achterste en zet de stap die precies voor mijn neus ligt. Die logische, kleine stap, die mij net dat hele kleine beetje verder brengt. Op die manier blijf ik in beweging. Want wat vandaag in de stretch zone ligt, is morgen comfortabel. Wat nu in de stres zone ligt, is morgen de stap die recht voor mijn neus ligt.

Mijn weg bestaat uit een aantal reuzenstappen, die verdeeld zijn in ontelbare kleine stapjes. Die kleine stapjes leiden mij naar de volgende reuzenstap. Ontspannen (en een beetje niet), in vertrouwen dat ik kom waar ik wezen wil.


Dus… volgende week een audio?

comments powered by Disqus