menu

Week 4: Volledige aandacht geven

De visualisatie voor deze week stond al volledig klaar. Ik had de opname gemaakt, het verhaal geschreven, de afbeelding uitgezocht. Het enige wat er nog hoefde te gebeuren was publiceren. En toen gebeurde het: ik kreeg totaal andere inspiratie.

manon, woensdag 26 oktober 2016

Ik was net aan het opschrijven wat ik vandaag wilde gaan doen. Dat doe ik iedere ochtend. En dan bedoel ik geen to do lijstje, geen taken om af te strepen, maar een intentie van hoe ik de dag wil beleven. Dus bijvoorbeeld: “vandaag volg ik mijn inspiratie”. Of “Ik leef mijn grote visie” en dan nog een heel verhaal er achter aan hoe en waarom. En vaak gaat het ook helemaal niet om vandaag, maar over hoe ik in het leven sta en wat ik daar vandaag voor nodig heb. En dat ligt eraan wat mijn gevoel is wanneer ik op sta. Wat heb ik nodig, wat voel ik heel sterk, waar mag wel wat meer gewicht op liggen?

Vandaag deed ik mijn boekje open en ging kijken welke woorden er bij me naar boven kwamen voor vandaag. En de eerste woorden waren: “Vandaag vraag ik het universum wat er mag ontstaan. Laat maar komen, ik zal volgen.”

Plotseling ging de deur open en kwam Boyke, mijn hond binnen lopen. Ik zei hem dat hij wel naast me op zijn kleedje mocht gaan liggen. Gezellig. Hij bleef me met grote ogen aan kijken. Zachtjes kwispelend met zijn staart. Verwachtingsvol. Ik gaf hem een aai en nodigde hem dan uit om onder mijn bureau te komen liggen. Ook leuk. Hij bleef staan en hij bleef mij aankijken.

Ik gaf hem een aai en hij ging zitten. Hij legde zijn voorpoot over mijn arm. Dat is altijd een duidelijk teken dat hij over zijn buik geaaid wil worden. Hmmm, ik was met iets anders bezig. Maar ja, ik hou erg veel van mijn hond. Even kroelen dan. Hij ging er eens lekker voor liggen. Ik gaf me over en gaf hem mijn volledige aandacht. Met mijn vingers door zijn vacht, even aaien daar, even kriebelen daar. Alle aandacht naar het contact tussen hem en mij. Zo ontspannend...

En ineens had ik het. Dit was mijn inspiratie moment. Laat alles wat je hebt bedacht voor deze week maar vallen. Vandaag gaat het over mediteren door een ander je volledige fysieke aandacht te geven. Dat kan een hond zijn, een kat, welk dier dan ook, maar ook een kind, of je partner. Als je er maar tot op zekere hoogte intiem mee kan zijn. Wat dat betreft kun ook een knuffeldier een hele goeie zijn. Zet je hart open en geef met je vingers en je handen eens jouw volledige aandacht van het aanraken. Volg de lijnen van het gezicht, of de structuur van de vacht. Voel eens echt heel bewust wat je aanraakt en ervaar dan de ontspanning die dat brengt. Bij jou en (in het geval van een levende meditatie partner) ook bij de ander.

Je gerichte aandacht zorgt ervoor dat je brein bezig gehouden wordt en dus niet meer zo hard bezig hoeft te zijn met gedachten aan van alles en nog wat. Het feit dat je liefdevolle aandacht geeft zorgt voor een aanmaak van gelukshormonen. Het ontspant en geeft een heerlijk gevoel.

Boyke houdt erg veel van deze vorm van meditatie. En als ik ervoor kies om me er echt even een kwartiertje aan over te geven, dan hou ik ook erg veel van deze vorm van meditatie. Hij is gemakkelijk en ik doe mezelf en een ander er een groot plezier mee.

comments powered by Disqus