menu

Week 21: Onvoorwaardelijke liefde

Onvoorwaardelijke liefde. Bestaat dat? Ik moet eerlijk zeggen dat ik er altijd naar heb gezocht. Onvoorwaardelijke liefde is voor mij de ultieme liefde die voor verbinding en onvoorwaardelijke acceptatie zorgt. En daar legt dit verlangen mijn behoefte bloot. Acceptatie, erkenning, liefde no matter what.

manon, dinsdag 21 februari 2017

No matter what. Bestaat dat dan wel? Kunnen we van iemand houden, maakt niet uit wat diegene doet? Kunnen we van onszelf houden, ongeacht wat voor fouten we maken en hoeveel pijn we triggeren? En kunnen we helemaal voor onszelf zorgen terwijl we een ander accepteren in alles wat hij doet. Kunnen we liefde helemaal ontvangen? Ongeacht de verschijningsvorm die het heeft…

Dit zijn van die fijne vragen waar ik me eindeloos lang over kan buigen. Die me fascineren en bezig houden. Bestaat er een onvoorwaardelijk liefde en hoe manifesteren we die dan in onze wereld? Hoe manifesteren we de ander binnen de kaders van het liefhebben van onszelf? Kunnen we onze persoonlijke grenzen aangeven en leven terwijl we onvoorwaardelijk van een ander houden?

De laatste tijd ben ik me steeds meer gewaar van de verschillende niveaus van bewustzijn. Wij leven ons leven op verschillende niveaus: fysiek, vitaal, mentaal, spiritueel… En op deze verschillende niveaus kunnen zaken elkaar soms tegenspreken terwijl ze toch naast elkaar kunnen bestaan. Ik kan onvoorwaardelijk van iemand houden en diegene tegelijk pijn doen met mijn gedrag. Er kan onvoorwaardelijk van mij gehouden worden op zielsniveau terwijl ik in de dagelijkse realiteit te dealen heb met afwijzing, boosheid en verdriet.

Ik ben mij altijd bewust van deze lagen. Ik voel ze tegelijk en naast elkaar. Ik beweeg me dwars door alle lagen heen en ervaar ze op hetzelfde moment. Dat is niet iets waar ik mijn best voor doe, of waar ik bewust voor kies, het is gewoon wat ik voel en ervaar. Ik heb het ermee te doen. Soms is dat heel mooi, omdat het de schoonheid van het leven onderstreept. Ik zie het grote geheel, ik begrijp het grote doel, ik zie de zin van de moeilijkheden, van de pijn, van het verdriet, van de blokkade. Maar ik voel ook de emoties gewoon die erbij komen kijken. Ik ervaar ze even pijnlijk als ieder ander. Ik ben ook maar gewoon een mens in een realiteit die soms zeer doet.

Op dit moment zie ik veel mensen om me heen die deze verschillende lagen ervaren, maar er nog niet direct hun bewustzijn op hebben. Dat kan zo verwarrend werken. Want wat moet je nou voelen? Wat moet je nou ergens van vinden? En vooral, wat moet je dan doen? Het ene niveau is niet beter of slechter dan het andere. Het gaat er niet om dat je de dagelijkse dualistische realiteit waarin we leven ontkent en alleen nog maar op spiritueel niveau liefde gaat lopen ervaren. Dan ga je echt aan een belangrijk stuk voorbij. Het gaat er ook niet om dat je jouw verlangens moet onderdrukken. Of dat je alleen nog maar mag voelen in plaats van denken.

Alle niveaus helpen jou om datgene in de wereld te zetten wat belangrijk is. Je fysieke realiteit, met alle emoties van dien helpen om goed voor jezelf te zorgen. Om te helen wat geheeld mag worden, om te geven en te ontvangen in evenwicht. Je vitale realiteit helpt je om jouw verlangens te erkennen en te realiseren wat je echt heel graag wil in je leven. Je mentale realiteit helpt je om ideeën om te zetten in plannen en acties. Onmisbaar als je ook echt iets wil bereiken. En je spirituele realiteit helpt je om je zielsafspraken na te komen en het leven te leiden dat voor jou en jouw grootsheid bestemd is.

Alle niveaus mogen dus volwaardig bestaan. Alle niveaus mogen herkent en erkent worden. En alle niveaus mogen, hoe paradoxaal ze misschien ook lijken, naast elkaar bestaan. Alleen het herkennen en erkennen van deze verschillende waarheden en realiteiten kan al zoveel rust brengen in een ogenschijnlijk verwarrende situatie. Je wordt niet gek, je bent alleen je bewustzijn aan het uitbreiden. Alles wat je voelt en ervaart klopt. Het is allemaal waar. Er is geen of/of. Er is alleen en/en. Wat een rust, wat een vrijheid.

Deze week heb ik een geleide meditatie opgenomen. Deze gaat over onvoorwaardelijke liefde. Het is een meditatie op het spirituele niveau. In deze meditatie vragen we om de hulp van de aartsengel Chamuël. Dit is de aartsengel die ons helpt om onvoorwaardelijke liefde te ervaren en mee te nemen in ons leven. De meditatie komt uit het boek “Engelen ontdekken” van Christine Astell. Ik heb ervoor gekozen om hem niet te herschrijven of aan te passen, maar om hem precies zo te gebruiken zoals hij geschreven is.

Ik interpreteer engel en aartsengel altijd op mijn eigen manier. Het gaat om een energie die ons kan helpen. Wij mensen hebben het soms nodig om daar een menselijke vorm en realiteit aan te geven. Dat kan helpen om iets in je realiteit te trekken, wat anders te abstract blijft. Ik bekijk engelen dan ook niet perse vanuit een christelijke traditie. Ik bekijk ze vanuit energetisch standpunt. Dat betekent dat ik er ook een andere naam aan had kunnen geven. Ik had er zelfs helemaal geen naam aan hoeven geven. Maar het voelt goed om de meditatie intact te laten zijn zoals hij is.

Dus, laat die liefde maar komen!