menu

Week 20: Vertrouwen en plezier

Ik ben heerlijk een weekje op vakantie met mijn gezin. Mijn man, mijn twee kinderen in de puberleeftijd en onze enthousiaste hond. En dat weekje vakantie doen we in Duitsland. We hebben heel lang getwijfeld of we het geld wel konden (wilden) uitgeven om op vakantie te gaan. Maar een weekje met zijn vijven is de moeite en het geld echt wel waard.

manon, woensdag 10 augustus 2016

We zijn door het jaar heen behoorlijk veel samen, maar met elkaar weg heeft een waardevol intensief karakter dat doorwerkt in de rest van het jaar.

Dus ben ik toch even op internet gaan zoeken. En ik vond een huisje in de Eifel voor niet veel geld en nog vrij in een week die voor ons hel goed uit kwam. In een opwelling geboekt. Het had maar een slaapkamer en geen WIFI, maar we waren het er met zijn allen over eens dat we het wel gingen redden zo. Vol vertrouwen in onszelf, elkaar, de wereld en het leven.

En nu zitten we hier. In een klein huisje, naast een boerderij. We ruiken de koeienstal (en vooral de koeienpoep), we moeten vier keer per dag met vliegenmeppers door het huis om het een beetje leefbaar te houden, we koken op twee mini plaatjes die zo dicht bij elkaar staan dat we er geen twee normale pannen tegelijk op kunnen zetten, schoon kunnen we het ook niet helemaal noemen en onze jongste zoon slaapt de hele week op de bank in de kamer. We hebben nauwelijks privacy. En we hebben al lang niet meer zo vaak de slappe lach gehad, samen spelletjes gedaan, heerlijk de hond uit kunnen laten, direct uit het huisje, gelezen, voorgelezen en geluisterd naar alle beestjes om het huis. We hebben een heerlijke week.

Het is niet het ideale plaatje, maar ik had het vertrouwen dat het precies was wat wij nodig hadden en dat klopt ook. We hebben veel plezier van mijn vertrouwen. 

En ik realiseer me dat voor mij vertrouwen de grootste les is van mijn leven. Leren vertrouwen op mijzelf, de mensen om mij heen, de wereld om mij heen en het leven zelf. Als het niet perfect is, kan het toch precies zijn wat ik kan gebruiken om plezier te maken. Zelfs veel meer plezier dan wanneer alle omstandigheden perfect zijn. Ik kan handelen wat het leven aan leuke, geweldige, indrukwekkende, irritante, onzekere, nare omstandigheden op mijn pad strooit. Ik sta mezelf toe het te voelen: het plezier, de onzekerheid, de angst, het geluk, het verdriet, de rust. Het mag er zijn, ik voel het met aandacht en liefde. En als het klaar is laat het gevoel mij weer los en ga ik door naar het volgende gevoel.

Wat daarbij heel belangrijk en een waardevol gevolg daarvan is, is dat ik leef in het NU. Er zit bij mij heel diep verstopt een idee dat mijn “echte” leven nog moet gaan beginnen. Dat wat ik nu aan het doen ben, aan het leren ben, aan het beleven ben, alleen maar voorbereiding is op mijn “echte” leven. Het deel van mijn leven waarin alles vanzelf gaat, ik niets meer hoef te leren, alleen nog maar vol zelfvertrouwen ben en mijn eerste deel van mijn leven kan delen met de wereld. Dat is natuurlijk onzin. Mijn leven is NU. Met alles wat ik doe, leer, beleef. Dit is mijn echte leven en als ik steeds blijf wachten tot het volgende deel begin, dan vergeet ik nu te leven. 

Stephen Covey zegt: begin met het einde voor ogen. Oftewel: stel jezelf een doel en leef daarnaar toe. Dat is mooi en waardevol, maar voor mij is de valkuil dat ik dan de weg ernaartoe als minderwaardig ga zien. Als aanloop naar dat doel toe. Terwijl het hele proces belangrijk en waardevol is. Overigens vindt Stephen Covey dat zelf ook hoor, het is mijn valkuil, niet de zijne.

Dus besluit ik om het doel ergens neer te zetten, en vervolgens me te concentreren op iedere stap die ik onderweg zet en om iedere stap die ik zet ook tot doel te maken. Doel gehaald, volgende stap, doel gehaald, volgende stap, enzovoort. En het doel zal blijven lokken, de weg ernaartoe zal soms lang lijken te duren. Ik weet dat het enige dat ik dan hoef te doen is mijn blik en focus weer te richten op de volgende stap. Dan volgt het plezier in die stap, of de uitdaging in die stap, of de rust in die stap vanzelf. Heerlijk, ik leef.

comments powered by Disqus