menu

Week 19: Blokkades en Beproevingen

Ik ben mijn hele leven bezig geweest met uitvinden Hoe Het Werkt. Ik heb altijd willen weten hoe het leven in elkaar zit, hoe wij mensen in elkaar zitten, hoe onze psyche werkt, hoe het zit met leven en dood en daaromheen.

manon, woensdag 3 augustus 2016

Ik heb eigenlijk altijd willen weten Hoe Het Leven Werkt. En daar ben ik niet de enige in. Er zijn nog veel meer mensen op zoek naar antwoorden op vragen die onze hersenen niet echt kunnen bevatten. Sommige daarvan zijn een beetje slimmer en wijzer dan ik, sommige zijn oneindig veel slimmer en wijzer dan ik en er zullen ook wel mensen tussen zitten die mij weer als slimmer en wijzer dan henzelf beschouwen. Zo zij het.

En wat heb ik geleerd? Een aantal dingen:

  1. Het leven valt niet te snappen

  2. Ik weet alles, alleen niet altijd bewust

  3. Ik weet niets, alleen ook niet altijd bewust

  4. Alles is volmaakt, precies zoals het moet zijn

  5. Niets in dit menselijke bestaan kan in de buurt komen van volmaaktheid

  6. Als volmaaktheid een voorwaarde is om iets te zeggen, kan ik nooit meer iets zeggen

  7. Het is leven is vrijheid

  8. Het leven is wat wij geloven dat het is

  9. Als wij onze beperkende gedachten geloven dan lijden wij

  10. Wij hoeven dat niet te doen

  11. Wij weten niet altijd hoe daarmee op te houden

  12. Daarin hebben we een verantwoordelijkheid naar elkaar: we spiegelen en laten elkaar liefdevol in de spiegel kijken

  13. Als het je niet bevalt wat je in de spiegel ziet, dan mag je iets anders gaan zien

  14. Alles wat ik in liefde doe, is precies goed

En zo heb ik nog veel meer geleerd. En ik wil met liefde alles met je delen, maar dat gaat niet. Wanneer ik volledig wil zijn, is dat hetzelfde als volmaaktheid willen bereiken, dan kan ik maar beter direct ophouden. Dat wordt hem niet. En daarbij gaat dit over wat ik geleerd heb en over mijn week,  dus is dit nu het belangrijkste.

Wanneer je in vrijheid, verantwoordelijkheid voor je eigen leven en je eigen geluk wil leven, komen er soms minder leuke dingen op je pad. Er zijn blokkades die je tegenkomt. Die verdienen het om gezien te worden, gevoeld te worden, begrepen te worden, vergeven te worden, bedankt te worden. En dan laat je ze los. En volgende week kom je ze weer tegen, op net een andere laag en mag je weer opnieuw beginnen. Of eigenlijk verder gaan waar de vorige keer gebleven was.  Dat is soms heel pijnlijk, soms eenzaam, verdrietig, het voelt soms wanhopig, of je wordt kwaad. Maar als je het toelaat, komt de bevrijding er achteraan. Je hoeft niet meer vast te houden aan wat je niet wil, wat niet meer bij je past, je mag het zachtjes laten gaan. Maar goed, eerst de pijn. De blokkades die geen pijn doen, heb je natuurlijk allang laten gaan. Dat is logisch, wat je niet fijn vindt en zonder gedoe los te laten valt, dat laat je los. Het gaat om die blokkades, die overtuigingen die pijn doen, je angst aan jagen, moeilijk zijn. Dat zijn de echte uitdagingen, de echte beproevingen.

Want juist die blokkades zijn ook beproevingen. Jij creëert je eigen werkelijkheid. En wanneer je jouw werkelijkheid tot nu toe wil los laten, dan komt daar even een check: weet je het zeker? Durf je het aan? Ja? Nee? Just checking…

De vrijheid komt wanneer je zegt: ik weet dat het eng is, ik weet dat het misschien pijn kan doen, ik weet dat het veranderingen met zich meebrengt, ik weet dat mij gevraagd gaat worden los te laten, maar ik wil het toch. Ik voel het toch. Ik kan het toch en ik doe het toch.

Ah…. Vrijheid…. Een nieuw paradigma…. Een nieuwe overtuiging…. En op zijn tijd ga je die ook weer ter discussie stellen en vraagt dat een nieuw proces, op net dat laagje dieper niveau.

Ook ik kom die blokkades en belemmeringen en checks van het universum steeds weer tegen. Deze week was er nog een heftige. Die schreeuwde wel heel hard om te vragen of ik echt wel zeker weet dat ik mijn intuïtie wil volgen, ook als dat niet direct een positief resultaat heeft. Ook als ik niet direct zie of er iemand (laat staan mijzelf) mee gebaat is. Ook al kan ik niet altijd precies en helemaal uitleggen waarom ik doe wat ik doe, waarom ik zeg wat ik zeg. Zodat een ander kan zeggen: “wat doe jij dat slecht. Jij kan er blijkbaar niets van.”

En dan is het de kunst om alle gevoelens die daarbij los komen ruimte te geven. Alle twijfels mogen voorbij komen. Alle angst, alle verdriet, alle gepieker moeten er maar even zijn. En dan gaat dat over. Dan wordt het weer rustig. Niet omdat ik het weggedrukt heb, maar omdat ik het ruimte gegeven heb. En dan volgt het rustige antwoord:” Ja, de volgende keer doe ik het weer. Ik volg weer mijn intuïtie. Misschien geef ik het een andere vorm, misschien duik ik er minder head over heals in, maar ik doe het toch. Want dat ik wie ik ben en wat ik voel dat ik moet doen.”

En dat is hoe het werkt. En dat is waarom zoveel mensen er voor kiezen om toch niet zichzelf te zijn of het leven te leiden dat hun zoveel moois kan opleveren. Omdat het enge, de blokkade, de twijfel, het gepieker, geen ruimte krijgt. En dan kan je heel hard terug schreeuwen tegen het universum dat dit is wat je wil, maar je zegt eigenlijk: : “nee, ik durf niet”. En het universum moet dan dat respecteren en geeft jouw je zin. Alleen bij overgave ontstaat er ruimte.

Overgave. Dat is Hoe Het Leven Werkt.

comments powered by Disqus