menu

Week 17: vergeef jezelf

Wanneer je iemand bent die net zoals ik zichzelf heel lang heeft vastgehouden in strenge regels voor jezelf, dan werkt niets zo bevrijdend als jezelf vergeven. En dat kun je op heel veel verschillende manieren doen. Een eenvoudige manier voor lekker thuis is in een visualisatie.

manon, dinsdag 24 januari 2017

Voor mij is dit kleine ritueel van mezelf vergeven heel erg belangrijk geweest en dat kan het nu nog steeds wel zijn. Het heeft mij geholpen om energetisch afstand te nemen van knagende gevoelens van falen en schaamte. En wanneer je echt vrij wil zijn in je leven, dan zijn deze gevoelens echt killing. Ze houden je tegen, ze houden je klein, en ze frustreren je groei.

Ik had ooit echt veel gebeurtenissen waar ik me rot over voelde. Wanneer ik net niet had gedaan wat ik eigenlijk wilde, wanneer ik net had gezegd wat ik eigenlijk niet wilde, wanneer ik iets deed wat een ander kwetste, wanneer ik een fout maakte, wanneer ik iets niet wist, wanneer…. nou ja, laten we zeggen dat ik nogal streng voor mezelf was. Opgroeien was iets waar je geen fouten bij mocht maken. Hmmmm… was dat eigenlijk niet net waar het wel voor bedoeld was?

Dingen die ik in mijn ogen fout had gedaan konden mij heel lang achtervolgen. Soms tot jaren aan toe. Dan kon ik ineens midden in de nacht wakker worden met een scherp gevoel van paniek. En wanneer ik dan bedacht waardoor dat zou kunnen komen, dan kwam er altijd weer een beeld bovendrijven van iets dat ik fout had gedaan. En maar doormalen. Ik probeerde de rest van de nacht als het ware de fout te herstellen in mijn hoofd, maar dat lukte natuurlijk nooit. Een ellendig gevoel.

Tot ik het op een nacht echt helemaal zat was. Ik wilde dat gevoel en de losse gebeurtenissen voor eens voor altijd loslaten. Niet steeds in dat kringetje van zelfverwijt en falen en schaamte ronddraaien. Het was mooi geweest. Ik wilde vooruit.

Opeens kwam daar deze visualisatie bij me boven. Ik had wel wat ervaring met visualisaties, maar dit is eigenlijk de eerste die ik zelfgemaakt heb. Zo maar een keer, ‘s nachts in bed. De beelden kwamen vanzelf. Ik zag mezelf zitten en voelde zoveel liefde voor mezelf, voor die treurige Manon die daar zat. Ik zag mezelf ineens als de gevangene die ik van mezelf had gemaakt en mijn hart stroomde over. In die nacht heb ik de verbinding van mij met de liefde voor mezelf weer hersteld.

Dat wil niet zeggen dat ik nooit meer last heb gehad van mijn (over)kritische waarnemer hoor. Absoluut niet. Die komt nog regelmatig om de hoek kijken. Ik herhaal deze visualisatie dan ook echt nog wel af en toe. En iedere keer is het weer emotioneel en bevrijdend. Maar het was toen wel het begin van mijn vrijheid. Zodra je die liefde voor jezelf weer kan voelen, dan kan je omhoog naar je vrijheid.

Ik wens je een hele fijne visualisatie, en een hele mooie ontmoeting met jezelf. Laat je het weten wanneer je vragen hebt of een ervaring wil delen?