menu

Transformatie

Het is herfst. Langzamerhand zijn de blaadjes verkleurd aan de bomen. Langzamerhand raakt de grond steeds meer bedekt met diezelfde blaadjes. De bomen worden kaal en maken zich klaar voor de winter. Dat geeft niet.

manon, woensdag 9 november 2016

De transformatieperiode van de zomer naar de winter is spectaculair. De kleuren zijn intens en prachtig, de laatste oogsten zijn rijk en overvloedig. De temperaturen zaken dramatisch, het regent en wordt guur.  De transformatie gaat snel en is volledig. Waar we anderhalve maand geleden nog puften van de hitte, heeft deze week de eerste vorst zich alweer laten voelen.

Deze transformatie is nodig. Onze zomer kan niet zonder zijn herfst en winter. De natuur heeft de rust nodig om zich te vernieuwen. Om vervolgens mooier dan ooit weer naar buiten te treden in de komende lente en zomer.

Vandaag heeft Donald Trump de Amerikaanse verkiezingen gewonnen. Voor velen in de wereld voelt dat als een nederlaag. Ik zie op Facebook allerlei emotionele reacties voorbij komen. Mensen ervaren angst. Angst dat de wereld nu echt de afgrond in glijdt. Dat we alle vooruitgang van de afgelopen jaren weer kwijtraken. Mensen hebben er buikpijn van.

Ik lees de posts, de commentaren en probeer mijn eigen positie te bepalen. Ik denk dat de verkiezing van Trump tot president een roerige, lastige tijd inluidt. Ik denk dat veel van wat gewonnen is weer teruggetrokken gaat worden. Ik denk dat er grote groepen mensen zijn die het verrekte moeilijk gaan krijgen de komende jaren. Ik denk dat ik op dit moment nog betrekkelijk veilig zit, hier in het verre Nederland, maar zie ook hier langzamerhand de lucht betrekken voor onze bui die ik voel hangen.

Ik ben mijn geloof in de huidige democratie al jaren kwijt. Iedere keer dat ik naar de stembus vertrek vind ik het moeilijker om een partij te vinden waar ik echt achter kan staan. Het spelletje van politiek en verkiezingen wordt steeds helderder. Het ritme van besluiten nemen en de verkiezingstijd is gênant duidelijk. Impopulaire besluiten worden in de eerste twee jaar na de verkiezingen genomen en daarna begint heel rustig aan het paaien van de kiezers alweer. Partijen switchen ineens van standpunt. Aan de standpunten zie je welke groep kiezers de partijen hiermee proberen in te palmen. Ik vind het afschuwelijk en er is niemand meer die daar niet aan mee doet. Er is voor mij geen juiste keuze meer.

In de afgelopen verkiezingsperiode in Amerika was er ook geen juiste keuze. Er waren twee kandidaten waar ik met de beste wil van de wereld niet in kon geloven. Hoe waardevol ik het idee van verandering ook vind, deze kandidaten konden de verandering waar zij voor staan geen van beide aan mij verkopen. Naar mijn mening had Amerika te kiezen uit twee kwaden, waarvan ik wel een duidelijke mening heb over wie dan de minste van de twee kwaden is. En die heeft niet gewonnen.

Ik vraag me af of er überhaupt wel iets goeds kan voortkomen uit een verkiezingsstrijd die zo over geld en macht en de ander onderuit halen gaat als dat hij nu is geworden daar in Amerika. Het systeem van de moderne democratie is onderuit gehaald door de systemen van geld en angst.

Het is hoog tijd voor iets anders. Een ander systeem, waarin het over de mensheid en de aarde en het geheel gaat. Waarin we kunnen leven in een groot geheel, waar wij onze unieke, waardevolle plek in kunnen nemen. Hoe het eruit moet gaan zien, geen idee. Ik ben geen bestuurder, geen wereldleider. Ik weet dat er mensen zijn die daar prachtige ideeën over hebben waar ik echt heel gelukkig van kan worden. De nieuwe generatie staat al klaar.

Maar om deze nieuwe generatie een kans te geven moet er een transformatie plaatsvinden. Het oude moet sterven om nieuw leven voort te brengen. Mensen moeten het oude laten sterven om nieuw leven voort te brengen. Het huidige systeem zal op de grond moeten vallen om vruchtbare grond op te leveren voor een nieuw systeem.

Krijgen we dat voor elkaar door de herfst tegen te houden? Door de wind tegen te houden wanneer hij de blaadjes door de lucht laat vliegen? Door de blaadjes wanhopig aan de takken vast te plakken zodat de boom maar niet kaal wordt?

Echte transformatie en daadwerkelijke verbetering zijn nog nooit uit rust en harmonie voortgekomen. Er is frictie en wrijving nodig om tot transformatie te komen. Wanneer de temperaturen niet dalen, wordt er niets in beweging gebracht.

We gaan roerige tijden tegemoet. Het zal een heftig ritje worden, misschien een achtbaan. Het zal lang niet altijd makkelijk, of leuk, of heroïsch zijn. Misschien zullen we alle moed nodig hebben om onze angsten aan te kijken en ze te zien voor wat ze zijn: belemmeringen op ons pad naar de toekomst.

Ondanks dat voel ik me kalm onder deze omstandigheden. Het spel is gekozen. Misschien is het de kortst mogelijke rit naar de afgrond, maar misschien is het ook de kortst mogelijke route naar de mooiste wereld ooit. Ik doe mijn gordel om en neem me heilig voor om het ritje uit te zitten en er de de mooist mogelijke uitkomst uit te slepen. En te groeien onderweg.

Er valt altijd iets moois te vinden onder het donker. Er zijn schatten verborgen waar je ze niet zou vermoeden. Ook in jou. Jij hebt binnenin jou een prachtige, rijke, verborgen schatkamer. In deze schatkamer ligt alles wat jij nodig hebt om een leven vol vrijheid en overvloed te ervaren. Wil jij ook eens een kijkje nemen in jouw persoonlijke schatkamer?

Boek mijn gratis Schatkamersessie! In 20 minuten neem ik je mee op expeditie en vinden we de mooiste schat, die helemaal van jou is.

comments powered by Disqus