menu

Oppervlakte

Afgelopen weekend heb ik gedanst. Twee volle dagen lang. En hoe! Ik heb volledig op mijn impulsen gedanst. Op mijn eigen bewegingen, op mijn eigen ritme, op mijn eigen stromende energie. Soms was dat helemaal alleen met mezelf, soms helemaal open in contact met andere dansers. Het was heerlijk en bijzonder. Om samen te doen met twee dierbare vriendinnen. Om te voelen hoe we er waren voor elkaar, maar ook alle ruimte te ervaren om helemaal in onszelf en met anderen te zijn.

manon, maandag 17 september 2018

Mijn dansen gingen voornamelijk over de stroming van de impulsen in mezelf. Over in mijn eigen ritme, mezelf helemaal toestemming geven om naar binnen te gaan in mezelf en naar buiten te keren vanuit mezelf. Om op te gaan in het moment, mezelf zonder voorbehoud te geven aan het moment. Alleen maar dat moment: wat wil ik nu? Wat voel ik nu?

Met dit weekend kwam er van alles bij elkaar wat er in de afgelopen twee maanden bij mij aan de oppervlakte is gekomen. Ik heb veel naar boven laten komen en vrijgelaten wat betreft oude vastzittende dingetjes. Zowel emoties, als overtuigingen, als gedachten, als verhalen die ik mezelf vertelde om maar controle te houden over wie ik ben in mijn leven. Niet doordat er van alles gebeurde in mijn leven, maar juist door helemaal in het niets te zijn. Niet denken, niet van alles vinden, niet van alles vertellen, maar gewoon zijn.

De oceaan heeft mij daarbij geholpen, stilte in mijn agenda heeft me daarbij geholpen. Eerst was er ontzettend veel lawaai. Mijn gedachten vonden de stilte afschuwelijk. Alles in mij zocht houvast aan verhalen en emoties. Maar het was al te laat: ik geloofde zowel de verhalen als de emoties niet echt meer. En langzaam werd het stil in mij. Stil om rustig en nieuwsgierig te kijken naar wat er zich zachtjes aan de oppervlakte beweegt.

Ook in die stilte is soms pijn aanwezig. Soms is er oude angst aanwezig. Soms zijn daar oude verhalen aanwezig. En in de stilte kan ik ze vrijlaten. Ik nodig alles uit om naar boven te komen en zich los te maken uit mijn hart. Alle energie die zich daar heeft vastgezet mag weer bewegen in het geheel van mijn energie. Alle gestolde energie mag weer flexibel zijn, zacht en beweeglijk. Ik mag weer helemaal mezelf zijn.

Ik wil genieten van ieder moment dat ik leef. Of het nou een moment van intens geluk, of intense pijn is. Ik accepteer wat ieder moment me brengt met liefde en aandacht. Ik wil niet meer vasthouden, alleen nog maar laten stromen. Met een ruim hart dat nooit meer hoeft te sluiten omdat het verstopt zit met ervaringen en verhalen die ik niet loslaat. Het leven mag op volle kracht door me heen stromen.

En ik zal nog heel wat momenten bang zijn, ik zal nog heel wat momenten verdriet hebben. Er zijn nog heel wat verhalen en verhaaltjes die los mogen komen en dat zal ik voelen. Ik ga me er alleen niet meer door laten tegenhouden om te doen wat ik wil doen, om te zeggen wat ik wil zeggen, om te ervaren wat ik wil ervaren. Elke dag is een nieuw onderzoek naar wat ik los wil laten, naar wat ik toe wil laten. Naar wie ik los wil laten, naar wie ik toe wil laten.

En ik realiseer me dat dat ook alles is wat ik nodig heb om van binnen in beweging te blijven. Een nieuwsgierig onderzoek. Zonder oordeel over fijn of niet fijn, over zinvol of niet zinvol, over goed of niet goed. Ik weet wat mijn doel is en ik ben nieuwsgierig naar wat ik onderweg tegenkom. Wat creëer ik in mijn leven om dat doel te bereiken? Waar wil ik meer ruimte aan geven? Waar wil ik geen ruimte meer aan geven?

Ik merk dat ik geen zin meer heb om helemaal vanuit aanbod en vaste diensten te werken. Dat heeft een tijd voor me gewerkt en nu niet meer. Hoe geïnspireerd een aanbod ook kan zijn, het zet voor mij op dit moment de energie eerder vast dan dat het stroomt. Ik wil vanuit het onderzoek werken. Vanuit het onderzoek naar de vraag die bij mij of bij jou aan de oppervlakte drijft. Daadwerkelijke transformatie kan alleen vanuit jouw vraag komen. Ik wil op maat van jouw vraag en jouw en mijn zijn, kijken naar wat er nu wil bewegen. Met alles wat ik tot mijn beschikking heb aan kennis, werkvormen, en wat ik voel dat behulpzaam is.

Waar heb jij je energie vastgezet? Wat houdt jou tegen om alles te laten stromen? Waar volg jij je innerlijke impuls en waar zet je die vast? Welke oude verhalen willen er vrijgelaten worden? Welke oude pijn wil er vrijgelaten worden? Wat wil er bij jou bewegen? Kan ik je bijstaan in jouw onderzoek? Kun je mijn aanwezigheid en begeleiding gebruiken? En heb je zin om samen eens te kijken hoe dat vorm te geven?

Het einde van de zomer en het begin van de herfst hebben een prachtige energie van overvloed, oogst en transformatie. Het is een mooie tijd om stil te staan bij wat je dit jaar hebt laten ontstaan, wat je in beweging hebt gezet, wat dat nu al heeft opgeleverd en waar je heel graag verder mee wil. Om betekenisvolle stappen vooruit te maken, moet je transformatie verwelkomen in je leven. Je kunt rustige stapjes zetten, of met een noodvaart gaan, maar er komt een tijd dat je moet kiezen voor wat je echt graag wil. Kiezen om dat wat je echt graag wil te gaan leven.

Transformatie is niet makkelijk. Net als een vlinder, die in haar cocon afgebroken wordt tot slechts een cel, voor ze zich weer op kan bouwen tot een vlinder, om zich vervolgens los te moeten worstelen uit haar cocon, moet je in een transformatieproces bereid zijn om alle waarheden, alle houvast los te laten en je los te worstelen uit je eigen beperkingen. Dat vraagt alle moed, alle vasthoudendheid, en alle trouw aan je eigen kern van je.

De transformatie is van jou. Niemand anders dan jij kan het voor je kiezen of voor je regelen. Maar je hoeft er niet helemaal alleen in te staan. Ik kan met mijn zijn en mijn energie en mijn innerlijk zien aanwezig zijn bij jou. Als je dat wil. Als je voelt dat je dat goed kan gebruiken. Laat je me weten wat er beweegt in jou? Ik ben heel nieuwsgierig, stuur me gerust een mailtje...