menu

Ik heb er even moeite mee

Soms heb ik van die dagen. Dan voelt het alsof ik vast zit, alsof even niets gaat zoals ik dat graag wil. En ik weet wel wat het is... groeipijn.

manon, zondag 21 mei 2017

Vanavond hing ik na het eten even met mijn lieve echtgenoot op de bank. Zo’n zondag-aan-het-einde-van-de-dag-en-het-weekend momentje. Ik wilde ook echt wel even rustig samen hangen. Een beetje kletsen over koetjes en kalfjes. Of misschien wel over heel iets anders. Wij kunnen normaal gesproken heel goed even rustig aandacht voor elkaar hebben. Niet boven op elkaars lip, maar gewoon rustige aandacht, fijn. Maar vanavond niet. Ik was onrustig.

En op een gegeven moment vroeg hij: “Gaat het?” En ik hoorde mezelf zeggen: “Nee, niet helemaal. Ik ben onrustig, het lukt me even niet zo goed.” En direct daar achteraan: “Kan het dan nooit een beetje normaal met mij? Waarom kan ik toch niet gewoon een poosje normaal en rustig blij zijn. Waarom moet ik het altijd zo moeilijk voor mezelf maken?” Waar die ineens vandaan kwam weet ik niet, maar hij was er wel.

Ik heb er ineens een beetje moeite mee. Ik voel me een beetje vast zitten. Ik wil wel schrijven en plannen maken en programma’s ontwerpen en in de flow zijn, maar de waarheid is dat het even niet lekker voelt. Ik voel me onrustig, geïrriteerd, alsof ik ergens tegen aan hik, maar niet over de drempel kom. En dat is irritant!

Ik moet eerlijk zeggen, het niet niet voor het eerst. Ik heb hier wel eens vaker last van. Dan wil ik heel veel, maar lijkt het net alsof niets lukt. Dan komt er niets uit mijn vingers, maar kan ik ook niet even afstand nemen. Er is geen vooruitgang, maar ook geen rust. Ik voel dat ik even klem zit. Dat is even vast zit. De verleiding is op die momenten dan ook groot om dit proces als negatief te bestempelen. Om er zo snel mogelijk weer uit te willen zijn. Hop, terug naar de flow, want dat komt me veel beter uit.

Herken je dat? Dat je, wanneer het even niet lekker gaat, daar eigenlijk graag direct van af wil? Kom op, we willen allemaal graag altijd in de moeiteloze flow zitten toch? In het gevoel van: alles lijkt wel vanzelf te gaan en ik hoef nergens moeite voor te doen. En het hoeft niet eens extatisch gelukkig te zijn hoor. Gewoon echt lekker tevreden is voor het gros van de dagen echt prima. Gewoon lekker in ons vel, blij met wie we zijn en wat we doen.

Maar zo werkt het leven niet. Dit is geen kwestie van afleiden, doorzetten, even normaal doen. Dat gaat niet werken. Het leven heeft een ritme, mijn ziel heeft een ritme, mijn groei heeft een ritme, en ik heb er gewoon in mee te gaan. En hoe rottig het op het moment ook voelt, ik weet dat het ergens goed voor is. Er bouwt zich iets op in mij. Een energie, een kracht, een stroom. En er komt een moment dat die zich losbreekt en dan ga ik weer op de stroom mee. Met nieuwe ideeën, nieuwe inspiratie, nieuwe flow. Ik heb mezelf weer uitgerekt en een nieuw stukje comfortzone erbij geclaimd. Groei. En groei gaat gepaard met groeipijn.

Dit is zo’n moment van groei en groeipijn. Ik ben mijn Schatkamer Expeditie week aan het voorbereiden. Ik ben het programma wat daarna komt aan het voorbereiden. Het wordt echt heel bijzonder en nieuw en krachtig. Dat is het nu al. Maar ik moet nog een laag dieper. Ik moet nog een laag krachtiger, ik moet nog een laag spannender. En die laag, die ken ik nog niet. Ik hou hem nog tegen. Daar zit ik vast.

Het heeft te maken met hoofd versus intuïtie. Ik weet dat ik waarde lever. Ik weet dat ik een mooie, krachtige en waardevolle gratis week ga leveren. En ik heb zo’n ontzettende zin in het programma wat daarna ook komt. Waarin ik echt weer met mensen individueel ga werken. Waarin ik ga afsluiten met mijn eigen dynamische opstellingen. Het wordt echt allemaal zo gaaf! Maar er moet nog meer.

En dus voelt het nu nog niet helemaal oke. Het voelt nog niet helemaal goed genoeg. Het voelt nog net niet krachtig genoeg. En de perfectionist in mij zegt: “Bijna goed is niet goed.” En mijn brein gaat dan van alles verzinnen. Wat moet er dan nog bij? Hoe kan ik dan nog meer waarde bieden? Hoe maak ik het nog krachtiger? Ik ga even zitten, stel de vragen en verwacht dat de antwoorden vanzelf binnen komen. Hup inspiratie, komt u maar!

Maar zo werkt het leven en zeker mijn leven ook niet. Als ik vraag komt het antwoord echt wel, maar niet op commando. Mijn inspiratie werkt niet zo lekker op pure wilskracht. Ik kan maar beter de vragen loslaten. Ik heb ze gesteld, ze zweven in mijn energie. Ik vertrouw op mijn intuïtie. Deze week gaat het goed komen. Dat voel ik aan alles. Alleen vandaag nog even niet. Ik laat mijn ongeduld even vrij, ik laat mijn wilskracht even vrij, ik laat mijn controle even vrij.

En ineens voel ik de vrijheid weer. Die vrijheid die ik altijd zoek. Dat zielsverlangen van mij naar de Innerlijke Vrijheid. Oh… daar gaat dit over… Ik zet mezelf klem omdat ik voel dat er verwachtingen zijn waar ik aan moet voldoen. Verwachtingen die in mijn hoofd zitten. En dus wil ik dat het nu allemaal al rond is. Daarom voel ik de drang om nu alles al helemaal voor elkaar te hebben. Daarom wil ik graag controle hebben over het proces. En daarom wil ik nu direct uit dit proces in de actie kunnen stappen.

Ik zet mezelf klem, ik zet mezelf vast. Ik heb even moeite met mezelf. En als ik daarmee ophoud, dan laat ik mezelf weer vrij om de energie weer te laten stromen. Om mijn Innerlijke Vrijheid weer te kunnen manifesteren in mijn leven. Ik wil helemaal geen rekening houden met de verwachtingen van anderen. Ik wil het beste bieden dat ik te bieden heb. Ik wil energie laten stromen, die van mezelf en die van jou. Ik wil mijn zielsverlangen naar Innerlijke Vrijheid weer alle ruimte geven die het verdient. En dat voelt eng en dus werk ik mezelf even klem. Hoofd versus intuïtie dingetje.

En om dat zielsverlangen de ruimte te geven moet ik mijn energie, mijn vrijheid, mijn comfortzone uitbreiden. Ik moet comfortabel worden met wat ik oncomfortabel vind. Ik mag vrijlaten wat me klem zet. Oh ja, zo werkt het precies. Dat is waar dat zielsverlangen ook over gaat. Niet alleen maar huppelig doen wat je leuk vindt, maar soms ook lastige, enge besluiten nemen. Stretchen, helen, doorwerken, omarmen, bedanken, vrij laten gaan.

Je zielsverlangen werkt op twee manieren door in je leven. Je vindt het op de plek waar je doet waar je echt blij van wordt. Op de plek waar je doet waar je echt zin in hebt. En op de plek waar je weerstand zit. Waar je voelt dat je jezelf tegen werkt. Op de plek waar je grootste angst en je meest intense pijn zit. Ook daar kun je je zielsverlangen vinden. Daar heb je het meeste werk te doen om het vrij te laten stromen. Maar daar valt ook zoveel winst te behalen, zoveel geluk te ervaren.

Die Schatkamer Expeditie wordt echt mega waardevol. Ik ga deze week nog voelen wat er nog meer mag gebeuren, wat ik nog mag toevoegen. Misschien wel niets concreets, maar alleen maar mijn energie. Misschien nog een extra bonus, of een andere audio. We gaan het zien. Tenminste, als je meedoet. Ja toch? Ik heb er weer helemaal zin in. Jij ook? Meld je dat snel aan voor de gratis Schatkamer Expeditie week: op weg naar jouw zielsverlangen. Leuk om je daar te zien!

comments powered by Disqus