menu

Mijn Big Why

Dit verhaal heb ik geschreven voor het project "Een half jaar in mijn schoenen lopen". Het is het meest waardevolle, krachtigste verhaal dat ik ooit geschreven heb. Lees je mee over mijn Big Why? En beloof je me dat je die van jou ook op gaat zoeken?

manon, dinsdag 7 juni 2016

Als ondernemer is het heel belangrijk om te bedenken, te voelen en uit te dragen waarom jij als onderneming bestaat en waarom het voor jouw klanten nou zo belangrijk is om met jou te gaan samenwerken. Ik ben tegenwoordig ondernemer. Ik heb moeten bedenken, gaan voelen en uitdragen waarom Vidante bestaat, en waarom het voor klanten nou zo geweldig is om met mij samen te werken. De Big Why van Vidante. Dat vind ik soms moeilijk. Dat vind ik soms enorm moeilijk!

Ik ben Vidante en Vidante is een deel van mij. Wij zijn verweven met elkaar, op een niet los te maken manier. Ik ben mijn concept zoals dat zo mooi genoemd wordt. Ik vind dat een mooi idee: dat je met wat je doet uitdraagt wie je bent. Dat je jezelf laat zien in wat je de wereld te bieden hebt met je onderneming. Dat is echt mijn soort werk en mijn soort onderneming. Want Vidante is mijn officieel, als zodanig erkende onderneming. Mijn leven is mijn allergrootste onderneming. En die zou het allermooiste, allerwaardevolste moeten zijn. En daar mag ik voor staan! Dat mag ik uitdragen. Maar ik vind het soms moeilijk. Ik vind het soms enorm moeilijk!

Dat heeft twee redenen. Ten eerste ga ik het ineens over mijn eigenwaarde hebben. Als mijn onderneming en ik zo stevig met elkaar verweven zijn, gaat het bestaansrecht van Vidante ook een beetje over mijn bestaansrecht. Het zit niet onlosmakelijk aan elkaar vast natuurlijk, ik bestond met alle recht ook voor Vidante en ik zal niet ophouden te bestaan mocht Vidante ooit worden uitgeschreven bij de KvK. Maar ik draag mijzelf uit aan mijn klanten. Ik bied het pakketje “Manon” aan. Dat is eigenlijk mijn enige pakketje. In heel veel verschillende vormen, kleuren, uitvoeringen, maar het blijft “Manon”. Met heel mijn hebben en houwen. Dat is kwetsbaar. En soms vind ik kwetsbaar nog best wel eens lastig... Herkenbaar?

Ten tweede ben ik helemaal niet iemand die vind dat iedereen absoluut met mij samen moet gaan werken. Ik ken de hele wereld helemaal niet. Er zullen best mensen (waarschijnlijk best heel veel) rondlopen waarvan ik denk: Ik geloof helemaal niet dat jij met mij moet gaan samenwerken! Daar worden we beide echt heel erg ongelukkig van.

Maar ik denk wel dat er een heleboel mensen op deze wereld lopen (nou oké, laten we het eerst eens bij Nederland houden) die wel heel nodig met mij samen moeten werken. Omdat ik ze iets te leren heb, omdat ze mij iets te leren hebben, omdat we samen iets te ontdekken hebben.

Maar ook omdat de wereld er in mijn ogen echt beter uit gaat zien, een gelukkiger plaats wordt als mensen het proces van zichzelf oprecht verbinden aan zichzelf, hun leven en de wereld om hen heen gaan doorlopen. Als mensen wakker worden en denken: vandaag is de dag dat mijn leven weer helemaal van mij is. Ik neem de zeggenschap en de verantwoordelijkheid terug! Ik laat mij niet langer bepalen door wat anderen van mij willen. Want wat ik echt wil doen, waar ik echt gelukkig van wordt, dat is wat de wereld precies heel goed kan gebruiken. En als het niet direct zichtbaar nuttig is, dan is het wel zinvol met een omweggetje. Omdat jij er gelukkig van wordt. Omdat jij, de mensen om je heen en de wereld er altijd beter van wordt als jij gelukkig bent. Want dat straal je uit. Dat pikt een ander weer op en die mag dan ook wat meer gaan stralen. En zo heb je met jouw eigen ene ding een heleboel effect.

Als je goed kijkt zijn er een heleboel mensen zoals ik aan het werk. De idee: kom terug bij jezelf, sta in je kracht en het is de bedoeling dat je gelukkig bent met wat je doet is niet uniek. Net zoals de oproep om je verantwoordelijkheid over je leven terug te nemen. Ik kijk niet langer naar mijn jeugd, mijn omgeving, mijn huis, mijn werk, mijn weet-ik-veel als excuus waarom ik iets wel of niet doe. Tuurlijk zijn er fijne omstandigheden die het mij makkelijker maken en ook rottige dingen die een obstakel kunnen lijken. En er is pijn en verdriet. En er zijn dingen die geheeld mogen worden.En er zijn angels los te peuteren en dat gaat allemaal niet zomaar van de ene dag op de andere. Maar als ik erop ga zitten wachten totdat dat allemaal vanzelf wel eventjes gebeurd, dan kan ik LANG wachten. Dus ben ik in beweging gekomen. En dus heb ik geheeld, gehuild, gelachen, gezocht, geleerd, gemediteerd, verzamelt, mij gefocust op mijzelf, op een ander, en ga zo maar door. En dat doe ik nu nog. En dat blijf ik doen tot de dag dat ik dood ga. En ik weet niet wat er daarna komt, dus misschien dan nog wel!

En jij? Ben jij op zoek? Naar jezelf? Naar jouw big why? In je onderneming, maar ook in je leven, want dat is immers je allereerste, allerlaatste, allermooiste onderneming? Ik zou het fantastisch vinden als je in de reacties aangeeft wat jij zoekt in je leven. Heb je je Big Why al te pakken? Zoek je hem nog? Wat zou jij nog nodig hebben? Laat het me weten, hoe lastig het misschien ook voelt. Geef jou Big Why het bestaan waar het recht op heeft!

Wil je meer lezen in het project "Een half jaar in mijn schoenen lopen"? Meld je aan op deze link. Dan krijg je iedere week een heel persoonlijk verhaal van mij, over mij, over jou, voor jou. Ik zie je graag!

comments powered by Disqus