menu

Ik kan het, ik doe het... doe je mee?

Wanneer je geconfronteerd wordt met gebeurtenissen of situaties in je leven die niet leuk zijn heb je twee keuzes: je laat je ontmoedigen, of je neemt de uitdaging aan en duikt er vol in. Welke keuze past bij jou?

manon, dinsdag 5 september 2017

Er staan ons allemaal spannende tijden te wachten. De innerlijke ontwikkelingen lijken zich met steeds grotere snelheid aan te dienen. De energie bruist, bubbelt, steekt af en toe, en stuwt ons voort. We moeten door! Waar naartoe? Weet ik niet precies. Dat maakt ook niet uit. Ik vertrouw erop dat we ergens naar op weg zijn wat goed is.

Of het allemaal leuk wordt weet ik ook niet. Wat de consequenties zullen zijn van al deze ontwikkelingen en energie zullen we moeten zien wanneer ze zich aandienen. Intussen kunnen we niets anders doen dan ons overgeven. Overgeven aan het leven, aan de stappen die voor je neus liggen. Je kan niets anders doen dan de keuzes maken die je gepresenteerd worden.

Maar als je nu het idee krijgt dat je achterover kan leunen en dat het leven dan vanzelf daar uitkomt waar jij graag wil zijn, moet ik je helaas teleurstellen. Je zal wel zelf het werk moeten doen. De keuzes moeten maken die je verder gaan brengen. De consequenties aanvaarden van de keuzes die je hebt gemaakt. Met de situaties in je leven dealen zoals ze zich aandienen. En vooral: kiezen hoe jij naar de gebeurtenissen in je leven wil kijken.

Even een persoonlijk voorbeeld. Een paar weken geleden merkte ik iets geks op. Wanneer ik op Facebook een post plaatste met alleen even een klein persoonlijk berichtje of een foto, of een kaart, werd daar massaal op gereageerd. Heel fijn en hartverwarmend. Maar plaatste ik een linkje naar een blog, dan liepen het bereik ineens enorm terug. Van een paar duizend naar een paar honderd. Echt opvallend veel.

Daar zijn natuurlijk allerlei redenen voor. Dat maakt ook niet uit. Maar het viel me op. En natuurlijk steekt het een beetje. Als ik echt iets belangrijks te melden heb, zien minder mensen de post en reageren ze ook minder. Dat voelt een beetje gek. Ik kan me daardoor laten ontmoedigen. Maar ik kan het ook anders zien. En dat heb ik gedaan.

Ik heb besloten om dit fenomeen (waar het ook vandaan komt, dat doet er echt niet toe) op te vatten als een uitnodiging om mijn bereik te vergroten. Verder te kijken voor mijn publiek dan Facebook en mijn emaillijst. Tijd om groter te gaan denken. Tijd om uit mijn comfortzone te stappen en een onderwerp op de kaart te zetten dat me fascineert. Tijd om een artikel voor Nieuwetijdskind magazine te schrijven.

En het is gepubliceerd! Hoe leuk is dat! En het is gelezen, geliked, gedeeld, gekopieerd (met en zonder bronvermelding). Het is waardevol gevonden, het is bekritiseerd (gelukkig niet al te veel), kortom, het is online gaan leven. Zowel het artikel als het onderwerp. Fantastisch! De consequenties van mijn keuze om dit te gaan doen zijn niet te overzien. Misschien blijft het allemaal heel erg fijn en leuk, misschien komen er ook dingen naar boven die me uitdagen. Ik schrijf immers over zaken die me heel persoonlijk raken. Dus raakt het me ook persoonlijk als ik mijn innerlijke processen, mijn visie, mijn belevingen de wijde wereld in stuur. Mij en de mensen die mij mij betrokken zijn.

Ik geef me eraan over. Ik stort me erin. Ik leef mijn leven als het grote avontuur dat het is. Met alle bijzondere stappen die ik zet. Met alle bijzondere mensen die ik in mijn leven heb. Met alle magie die er maar voorhanden is. Mijn leven is een speeltuin. Ik speel hard, val hard, doe me pijn en huil, vind mooie schatten in het zand en ik speel verder. Speel je mee? Het is alle moeite meer dan waard.

Wat doe jij? Wat doe jij in de speeltuin van jouw leven? Speel jij voluit met alle speeltoestellen die je voor je neus krijgt? Of ben je voorzichtig? Durf je niet te hoog, niet te hard, niet te veel, of niet samen of juist niet alleen? Het vergt echt best wat lef om gewoon JA te zeggen op alles wat er voor je neus komt. Om je bewust te zijn dat je het risico loopt om te vallen, onderuit te gaan, maar het toch gewoon te doen. Omdat het je brengt op plekken waar je nog nooit eerder bent geweest. Omdat je nou eenmaal een avonturier bent.

Kom op lieverds! We leven in een bijzondere tijd. We leven op een bijzondere plek op aarde, waar ongekende kansen en mogelijkheden voor ons liggen. We maken de meest bijzondere dingen mee in ons leven en in ons innerlijk. De energie is fantastisch, het leven is veilig en avontuurlijk tegelijk. Maak er gebruik van! Leef jouw grootste leven. Zet die spannende volgende stap. Leer je lessen, sta in de modder, vind het goud onder de drek. Je doet het niet alleen. Ik doe met je mee!

En heb je vragen naar aanleiding van mijn artikel, het onderwerp ‘zielsconnecties’, of wat je maar bezighoudt, dan weet je me te vinden nietwaar?

https://www.nieuwetijdskind.com/relaties-op-zielsniveau-je-zielspartner-toe-laten-2/

comments powered by Disqus