menu

Ik hou van mij

Liefde voor jezelf hebben kan een beladen ding zijn voor veel mensen. Het voelt soms als egoïstisch en arrogant. We kennen allemaal genoeg voorbeelden om ons heen van mensen die erg veel van zichzelf lijken te houden en toch niet aangenaam zijn voor hun omgeving of voor de wereld.

manon, donderdag 19 januari 2017

Het is waar dat sommige mensen zoveel van zichzelf lijken te houden dat ze geen oog meer hebben voor anderen. Dan wordt liefde voor jezelf gelijk aan het hebben van macht en hebberigheid. Dat is geen liefde vanuit de ziel, dat is puur een zaak van het ego. Ik durf stellig te zeggen dat dit geen liefde voor jezelf is, maar enorme angst om tekort te komen. Angst om achteraan te staan, niet genoeg vertrouwen te hebben om een ander de ruimte te kunnen geven, angst om jezelf kwijt te raken in je leven. Liefde en angst staan op dezelfde pool, recht tegenover elkaar. Wanneer je in grote angst voor tekort leeft, kan je dus niet tegelijk in liefde voor zichzelf leven.

Wanneer je oprecht van jezelf houdt, kan je geven en ontvangen in gelijke mate. Je kan je verbinden aan een ander, zonder je eigenheid te verliezen. Je kan liefde ontvangen, zonder gevoelens van schuld. Je weet waar jij bestaat en waar de ander begint. Je kan je zonder reserve verbinden en tegelijk je grenzen heilig maken. In liefde voor jezelf ben je verbonden met je hogere zelf, terwijl je voeten stevig op de aarde staan. Je ego staat in dienst van je ziel, klaar om in de wereld te manifesteren waar je ten diepste naar verlangt.

We beginnen ons leven in pure liefde voor onszelf en onze omgeving. Deze zijn voor een baby niet te onderscheiden van elkaar, dus puur en alomtegenwoordig en allesomvattend. Zoals je inmiddels weet, wordt je groter en wanneer de eenheid  zich splitst in ik en jij, wordt liefde ingewikkelder. In de afhankelijke situatie van de kindertijd leer je je aanpassen aan je ouders, je vriendjes, je juffen en meesters en je school om te overleven en te kunnen groeien. Wanneer je daarbij voldoende ruimte krijgt om jezelf te (her)ontdekken en de liefde voor jezelf te kunnen bestendigen, groei je op tot een evenwichtige volwassene. Een volwassene die voldoende van zichzelf houdt om de wereld het beste van zichzelf te kunnen geven. Wanneer je die ruimte niet krijgt of neemt, is het evenwicht verstoord en mag je als volwassene alsnog dat evenwicht herstellen.

Hoe doe je dat dan? Dat evenwicht herstellen? In eerste instantie door je te realiseren dat leven in liefde voor jezelf betekent dat jij een vrijer en gelukkiger leven leidt dan wanneer je alleen maar in dienst van een ander leeft (of in dienst van “hebben” en status). En dan je te realiseren dat wanneer jij vrijer en gelukkiger leeft, je dat uitstraalt naar degenen om je heen waarvan jij houdt. Wanneer jij je vrijer en gelukkiger voelt, geef je hen ook meer ruimte voor vrijheid en geluk. Zo worden de mensen om je heen een stuk vrijer en gelukkiger van het feit dat jij in liefde voor jezelf leeft. Dus hoezo egoïstisch? Het is juist egoïstisch om je geliefden de beste en meest liefdevolle versie van jezelf te onthouden!

Zoek elke dag naar momenten waarin je jezelf mag complimenteren met jezelf. Schrijf elke dag 5 dingen op waar je blij mee bent over jezelf. Schrijf ook op wat op die dag momenten zijn geweest waarop je echt oprecht en liefdevol je eigen grenzen hebt kunnen eerbiedigen en waarom het voor de ander zo belangrijk is dat jij dat hebt gedaan. Zo wordt je je bewust waar jij al sterk staat in liefde voor jezelf, en waar je nog verder aan mag bouwen.

En kom je er niet uit, vraag dan om hulp. Ik help je graag verder en zo zijn er meer mensen die hier prima mee uit de voeten kunnen. Laat het weten!

comments powered by Disqus