menu

Hindernis en groei

Het lijkt langzamerhand een cliché: er zijn geen moeilijkheden, alleen uitdagingen. Het is zelfs zo’n cliché dat ik er kriebelig van wordt.

manon, donderdag 17 maart 2016

Soms zijn dingen gewoon moeilijk en hoef ik geen gezever te horen over alle uitdagingen en kansen die het me biedt. Mag ik soms ook gewoon even klagen!!!

Ja, dat mag. En inderdaad, soms zijn dingen gewoon moeilijk en verdrietig en zwaar. Dat mogen we dan ook rustig onderkennen en voelen. Het proces is belangrijk en als dat proces moeilijk is, dan heeft het geen zin dat te ontkennen.

Laatst kwam er een iemand bij me. Na zeven had had een vriend het vertrouwen in hun vriendschap en samenwerking opgezegd. Voor deze persoon kwam dit als donderslag bij heldere hemel. Geen conflicten, geen fouten. Het ging al een paar weken een beetje stroef zo af en toe, maar niets groots. En nu was het vertrouwen, de werkrelatie en de vriendschap zomaar weg. Dat deed hem enorm veel verdriet. Hij voelde zich gekwetst en afgewezen.

Dat heeft eerst maar eens gewoon mogen zijn. Wanneer je met aandacht naar de negatieve gevoelens kijkt, hoeven ze zich op een gegeven moment niet meer op te dringen. De gekwetste kanten van jezelf hebben zich gezien en begrepen gevoeld en kunnen weer wat naar de achtergrond verdwijnen.

En toen, terwijl deze persoon zijn gevoel kon uiten begreep ik ineens ten volle het cliché van de moeilijkheden en de uitdagingen. Op dat moment begreep ik dat deze vriend, hem een unieke kans bood om stevig in zijn schoenen te gaan staan. Hij had de keuze om de in hele situatie zich afhankelijk op te stellen, of om echt stevig te gaan staan voor zichzelf. Te zeggen: “ik wil nog steeds graag je vriend zijn, maar niet als het zo moet. Dit heb ik te bieden, dit is hoe ik denk dat we ons gezamenlijke doel kunnen bereiken. Als je dat echt niet zit zitten, moeten we dit niet meer samen doen.” De machteloosheid kon worden omgezet in kracht.

Deze benadering vergt enorm veel moed. Als mens wil je graag verbinding aangaan met anderen. Maar je bent geen verbinding aangegaan om vervolgens naar de pijpen van de ander te dansen. Je verbindt je vanuit je eigen kwaliteiten en kracht.

Dat geldt voor iedereen. Ondernemer, werknemer, iedereen. Je kunt aan de moeilijkheden die je tegenkomt groeien. Wat er met het cliché mis is, is dat het proces wat daartussenin zit overgeslagen wordt. Je mag de moeilijkheden en het eventuele verdriet en boosheid niet meer doorvoelen, maar moet meteen in de oplos-modus. En dat maakt voor mij de kriebeligheid. Want het proces maakt de groei, zonder het een kan het ander niet plaatsvinden.

Dat proces wil ik binnen Vidante begeleiden. Binnen mensen, binnen organisaties, tussen mensen. Resultaat behaal je door ruimte te geven aan het proces, makkelijk, of moeilijk. Dan kan je de moeilijkheden omzetten in uitdagingen, kansen en vrijheid.

comments powered by Disqus