menu

Expertise, expert in mijzelf

De laatste tijd komt steeds de vraag naar me toe: wanneer heb ik genoeg kennis om het te kunnen delen, wanneer ben ik expert genoeg?

manon, dinsdag 8 maart 2016

Ik vind dat een hele mooie vraag, sterker nog ik stel hem mijzelf tegenwoordig bijna dagelijks. Maar ik hoor hem ook om mij heen. Blijkbaar is het even een item voor mensen.

Ik heb net besloten om mijn expertise te gaan delen via een eigen onderneming. Expertise in het zoeken naar mijzelf en hoe ik anderen kan helpen ook zichzelf te herontdekken. Maar kan dat eigenlijk wel als ik zelf nog steeds zoekende ben. Als ik nog lang niet uitgeleerd ben (niet alleen figuurlijk, ook letterlijk, ik ben weer student sinds twee jaar). Kan ik wel iets overdragen, anderen begeleiden, als ik zelf nog dagelijks zo veel leer en te leren heb.

Ik zeg: “Ja”. Dat kan. Het kan zelfs niet anders. Ik zal nooit uitgeleerd zijn en ik zal ook nooit uitgezocht zijn naar mijzelf en hoe ik kan groeien in mijn leven. Dus als ik wacht… dan wacht ik tot mijn gewicht gevaarlijk, belachelijk laag is geworden. Waarschijnlijk ben ik dan al lang overleden en schiet het sowieso niet meer op. Dat helpt niet! Maar wat doe ik dan wel...

Ik ben al heel lang een expert. Een expert in het uit contact zijn met mijzelf en langzamerhand ook in het in contact zijn met mijzelf. Vanaf het moment dat ik bewust over mijzelf kon nadenken, voor mij was dat rond twaalf jaar ben ik bezig geweest met mijn persoonlijke groei. Ik voelde dat ik niet goed contact had met mijzelf. Zo’n gevoel dat ik nergens thuis hoorde. Dat ik steeds maar op zoek was naar iets dat ik niet kon vinden. Ik kreeg er zware hoofdpijn van en een tijd lang was ik zo uit contact met mijzelf dat ik te pas en te onpas flauw viel. Nou, dat gaf mij als puber een geweldig vertrouwen in mijzelf (not!).

Ik heb de zoektocht naar mijn kern lang buiten mijzelf gezocht. Anderen waren verantwoordelijk voor mij. Voor mijn gevoel, mijn geluk, mijn stress, mijn schuldgevoel, mijn rare gevoel van ongemak en niet thuis voelen. Ik was boos! Boos op de wereld en de mensen die mij niet de erkenning gaven die ik nodig had, die niet elk moment voor me klaar stonden en die mij volkomen in de steek lieten door mij ook niet te vertellen wat er nou mis was en wat ik kon doen.

Dat heeft best een poosje geduurd. Ik heb op verschillende plekken hulp gezocht. Ik heb veel geïnvesteerd in mijzelf. Veel kennis opgedaan, veel ervaringen geleefd. Allemaal mooi en waardevol. Maar ik kan in alle eerlijkheid zeggen dat het pas echt wat heeft opgeleverd toen ik ophield naar buiten te kijken, maar in plaats daarvan naar binnen keek. Voor de antwoorden, de oplossingen. Ik ben verantwoordelijk voor mijzelf. Ik ben mijn eigen leider.

Dat besef is bevrijdend en angstaanjagend tegelijk. Want nu is het aan mij. Ik leef niet meer in re-actie, maar in actie. Ik beslis, ik ga staan voor wie ik ben. Man! Dat is gaaf!

Ik heb de weg naar binnen gevonden, en ik kan anderen helpen die weg ook te vinden. Niet in vijf lessen, of drie weekenden, of wat dan ook, maar stukje bij beetje. Iedereen loopt zijn eigen pad en ik kan een tijdje met je meelopen. Even een lichtje bij schijnen zodat je niet van je pad af raakt.

Daar heb ik Vidante en het Vidante Netwerk voor in het leven geroepen. Wil je meer weten? Op de hoogte blijven? Lid worden? Laat het me weten.

We zijn aan het opstarten en kunnen ook jouw hulp goed gebruiken. Omdat we jouw input enorm waarderen, krijgen de eerste 50 mensen die zich inschrijven, het lidmaatschap van het Vidante netwerk, nu tot juni 2016 gratis! Schrijf je snel in en profiteer optimaal van deze opstart aanbieding!

comments powered by Disqus