menu

Durf jij te kiezen?

Een tiental jaren geleden had ik nooit durven dromen dat ik het werk zou doen dat ik nu doe. Ik had toen nooit durven dromen dat ik mijn eigen onderneming zou hebben. Ik had al helemaal helemaal niet durven dromen dat ik zo volledig op mijn intuïtie en mijn energetisch bewustzijn zou vertrouwen om mensen te helpen zichzelf te helpen.

manon, woensdag 19 juli 2017

Zo’n tien jaar geleden vertrouwde ik volledig en alleen op mijn verstand, mijn kennis, mijn denkvermogen. En ik voelde me niet compleet. Ik voelde me onzeker over wie ik was en wat ik hier in dit leven kwam doen. Ik voelde me over het algemeen minder dan alle andere mensen die ik tegenkwam. En zeker niet in staat om voor mezelf te gaan staan, om mezelf de belangrijkste persoon in mijn leven te maken.

Wanneer ik ‘s ochtends wakker werd was ik moe. Ik dacht aan de dag die voor me lag en ik wilde eigenlijk alleen maar dat het alweer avond was. Dat er niet op mij gerekend werd door mijn gezin, door mijn leerlingen, door wie dan ook. Ik wilde gewoon de dag doorkomen en gauw weer slapen. Man, wat kon ik slapen, wat had ik mijn dromen nodig.

Zo leven is niet vol te houden. Het is gewoonweg niet te doen. Tenminste, niet voor mij. Want diep van binnen voelde ik dat er nog een heel deel van mezelf op me lag te wachten. Dat dit absoluut niet het enige was wat er voor me mogelijk was. Ik voelde een andere Manon van binnen, die niet aan bod kwam in dit leven. Een krachtige, intuïtieve, energieke Manon. De Manon van vroeger, van toen ik kind was. De Manon die leefde in een wereld vol verwondering en magie. De Manon die geloofde, nee wist dat alles mogelijk was wat ze maar kon dromen.

Ik heb ruim tien jaar geleden gekozen. Ik heb gekozen om deze Manon de ruimte te geven. Om haar in het licht te zetten, om haar te bevrijden van achter de dikke muren in mijn Innerlijke Schatkamer waar ik haar achter had verstopt. Ik heb gekozen om haar te vertrouwen. Om haar in al haar kracht en kwetsbaarheid zichtbaar te maken voor de hele wereld om te zien. Het was een wanhopige keuze. Een keuze voor het leven, omdat ik het anders echt niet meer volgehouden zou hebben.

En dat is prachtig, zo’n keuze moment. Zo krachtig en sterk. Life changing. Zo’n moment waarop de film stopt, omdat het werk gedaan is. Catharsis, de Reis van de Held is volbracht. En ze leefde nog lang en gelukkig. Instant verandering.

Nou, nee dus! Verre van dat. De Reis van de Held en al het werk wat daarbij komt kijken begon pas net. Want een keuze maken, echt vanuit je hele ziel en zaligheid is moeilijk genoeg, maar gaan leven naar die keuze, durven leven naar die keuze, dat is het werk waar het eigenlijk om draait. Dat is het werk waar je af en toe helemaal gillend gek van wordt en dat is het werk waar je al je monsters bij tegenkomt en aan te kijken hebt. Waarbij je al je blokkades tegenkomt en domweg tot je knieen in de modder staan te ploeteren.

Ik heb de keuze voor mijn hele zelf, voor mijn magie, voor mijn zielsverlangen, voor mijn zielsmissie, elke dag opnieuw moeten maken. Vanuit angst, vanuit weerstand, zowel van mezelf als van mijn omgeving, vanuit een gevoel van enorme kwetsbaarheid, vanuit het opgeven van het oude leven, maar zonder de houvast van het nieuwe. Vanuit dat ik eerst moest geloven en dan pas kon zien. Eerst springen en dan pas weten of je echt wel kan vliegen.

En wauw, wat ben ik een eind gekomen al. Wat heb ik een weg afgelegd. Wat ben ik beloond ook voor al mijn harde werk. Ik heb mijn onderneming, mijn energetisch werk, mijn gevoel van waarde, mijn innerlijk weten, mijn houvast in een magische wereld. Ik heb geloofd en nou kan ik het zien. En daar ben ik elke dag dat ik ‘s ochtends wakker word dankbaar voor. Dankbaar voor al mijn hulpbronnen, voor alle lieve mensen om me heen, dankbaar voor mijn dromen en eerlijk gezegd ben ik ook mezelf dankbaar.

Ik ben mezelf dankbaar dat ik elke dag die keuze voor vertrouwen weer heb gemaakt. Dat ik iedere keer dat ik aan mezelf twijfelde, toch weer de moed heb gehad om voor de magie te kiezen. Dat ik iedere keer dat ik bang was dat het misschien wel allemaal niet kon, de keuze heb gemaakt om door te zetten. Dat ik iedere dag heb gekozen voor wat ik wil dat het leven inhoud en niet voor waar ik bang voor was. Dank je wel Manon dat je iedere dag, ondanks alle angst, alle weerstand, alle boosheid, alle onzekerheid, alle blokkades, alle tegenslag, toch weer hebt gekozen voor mij. Voor mij en mijn magische leven.

En eerlijk? Ik moet nog steeds elke dag kiezen. Ik ontwikkel mezelf in een razend tempo en moet daarom nog iedere dag kiezen voor opnieuw vertrouwen, voor opnieuw de liefde zien, voor opnieuw in de magie van het leven geloven. Ik ben nog steeds op een voor mij onbekend pad en dat zal nooit anders worden. Zo is het leven nou eenmaal en zeker het leven dat ik voor mezelf gekozen heb.

Is dat makkelijk? Echt niet! Ook bij mij vloeien af en toe de tranen van frustratie. Ook bij mij knijpt de angst mijn keel soms dicht. Ook bij mij slaat af en toe de twijfel keihard toe. Wanneer ik ineens ‘weet’ wat zich in mijn leven aan gaat dienen, wanneer ik voel wat de waarheid onder het patroon is, wanneer ik informatie krijg vanuit het Veld waarvan ik niet weet hoe het bij me komt, wanneer ik energie voel die ik niet kan zien, wanneer ik gesprekken voer met energie die geen lichaam heeft, wanneer ik ineens op afstand contact heb en hele gesprekken voer met de ziel van een persoon die daar zelf geen weet van heeft. Wanneer ik dingen zeg die mensen niet leuk vinden, maar waarvan ik ‘weet’ dat het ze gaat helpen… een keer…

Dat is de magie van mijn leven waar ik nog iedere dag voor moet kiezen. Waar ik elke dag meer en meer op mag vertrouwen. En dat is vaak heel mooi en net zo vaak super eng en kwetsbaar. Maar ik kan niet anders meer doen. Ik mag twijfelen, ik mag in de war zijn, ik mag weerstand voelen. Eventjes. Niet te lang. En dan moet het ook maar weer eens afgelopen zijn! Dan valt er weer een keuze te maken. En no way, dat die keuze angst is! Echt no way! Dan maar kwetsbaar, dan maar gekwetst.

En als ik moeite heb om het alleen te doen, dan vraag ik hulp. Ik heb fantastische collega-vrienden om me heen die ieder op hun eigen manier me helpen om weer in het vertrouwen te komen. Die me laten zien welke belemmerende patronen er onder mijn angst, mijn twijfel, mijn weerstand zitten. Die met me meekijken en zorgen dat ik weer adem kan halen, weer snap wat ik aan het doen ben en weer vol vertrouwen verder kan naar het volgende inzicht, de volgende ontwikkeling, de volgende dag. En daar ben ik hen elke dag dankbaar voor. Niemand red deze intense processen helemaal alleen.

En jij?

Durf jij helemaal voor jou te kiezen?

Of heb je dat al gedaan?

En voel jij ook elke dag weer dat je opnieuw moet kiezen, en nog een keer en nog een keer?

En verlies jij dan ook wel eens de moed?

Laat het me weten! Ik vind het geweldig om je echt te leren kennen. Dus kom maar op met jouw prachtige verhaal.

En misschien kan ik je helpen. Echt, ik weet wat het is om echt voor je dappere kwetsbare zelf te kiezen. Stuur me gewoon een mailtje, of bel en dan overleggen we wat het allerbeste bij jou past.  

comments powered by Disqus