menu

De weg vooruit

Wat een week! prachtig weer, nieuwe inzichten en een hervonden vrijheid zoals ik hem nog nooit gevoeld heb. Ik neem je even mee...

manon, vrijdag 26 mei 2017

Wat een heerlijk weer deze week. Wat een ideale temperatuur om lekker in de zon te zitten en mijn gedachten te laten gaan. En om even te stoppen met denken en gewoon te zijn. Om te luisteren naar mooie audio’s, om inspirerende boeken te lezen, om me te voeden met geestelijk voer van buiten, maar ook juist met geestelijk voer van binnen.

Aan het einde van de dag was ik een beetje aan het ronddwalen door de tuin, door de kamer, door de keuken waar mijn lieve echtgenoot aan het koken was. En opeens klikte het binnenin mij. Ik stond bij het fornuis te kijken naar wat hij aan het doen was en mijn wereld veranderde. Opeens wist ik op een heel nieuw niveau wat ik in mijn leven te doen heb. Wauw… Ik voel het, ik weet het, ik kan het nog niet helemaal in woorden vatten, maar ik ga mijn best doen.

Ik geef mij helemaal en volledig toestemming om mezelf te zijn. Ik geef mezelf helemaal toestemming om mijn geld te verdienen met volledig mezelf zijn. Ik geef mezelf complete toestemming om alles in mijn leven te ontvangen waar ik naar verlang. Ik voel hem helemaal. Het stroomt alweer een paar dagen door mijn systeem en elke dag krijg ik aanwijzingen dat dit mijn leven is, dat ik hier helemaal in mag stappen. Ik stap in mijn zielsverlangen en geef het alle ruimte om zich moeiteloos te manifesteren in mijn leven. Zo.

Ik heb geen idee wat dit in de praktijk gaat betekenen. Misschien wel helemaal niets. Misschien blijf ik mijn werk wel precies zo doen als ik dat tot nu toe heb gedaan. En misschien verandert het wel. Ik laat me meenemen op de stroom. Maar in de energie verandert er wel degelijk iets. Ik geef mijn hele Zijn toestemming om door me heen te laten stromen wat er door me heen wil ontstaan. Echt zonder restricties. En dat maakt mijn leven en mijn werk nog waardevoller dan het al was. Ik ben benieuwd hoe jullie dat gaan ervaren. Ik voel in ieder geval echt zo’n enorme vrijheid in mijn energie! Ik heb er zo’n zin in!

Een kleine week geleden schreef ik nog dat ik er even zo’n moeite mee had. Ik beschreef hoe ik in een staat van weerstand zat. Hoe ik voelde dat ik mezelf tegenhield, maar niet zo goed voorbij die drempel kon komen. Het zat in weerstand ten opzichte van verwachtingen van anderen. Het zat in een zelf opgelegde verantwoordelijkheid voor het succes, het geluk, het ongeluk van anderen. Het zat hem in angst voor moeiteloosheid.

Op momenten van grote groei gooi ik soms drempels op mijn weg. Dan komen er oude belemmerende overtuigingen naar boven die ik mag zien voor wat ze zijn om ze vervolgens vrij te laten. Die energie mag ik teruggeven aan de aarde of het universum om weer te gebruiken voor een andere, prachtige creatie. Ik loop tegen mijn blokkades aan, vecht er tegen, voel me er vervelend, of verdrietig, of boos van. Mijn energie stagneert. En daarna komt er altijd een moment dat ik me overgeef aan het proces en dat de energie weer stroomt.

En dat proces heeft zijn eigen tijd. Ik kan wel verzinnen dat ik er binnen een dag wel klaar mee ben, of een paar dagen, of een week, maar mijn ziel neemt haar eigen tijd voor ieder proces. Het is klaar wanneer het klaar is. Geen seconde eerder of later. Ik heb een nieuw besluit te nemen over mijn leven en een besluit neem je op het moment dat je het neemt. Niet eerder en ook niet later. Dat klinkt misschien logisch en simpel, maar bedenk maar eens hoe vaak jij piekert en denkt en je rot voelt over een besluit dat je nog niet genomen hebt. Wat een energie kun je verspillen aan vinden dat een besluit genomen moet worden terwijl je er blijkbaar nog niet klaar voor bent.

Ik doe dat ook, ik ben daar niet anders is dan anderen. Ik doe dat alleen wel veel minder vaak en lang als vroeger. Het verschil met ooit is dat ik me er steeds sneller bewust van ben wat ik doe. Ik knok met mijn weerstand en mijn blokkades. En dat heeft als resultaat dat ze ook terug knokken en we op een gegeven moment ordinair over de vloer rollen te vechten. Dat helpt niet. Ik sta op en hou op met vechten. Ik draai me om en ga kijken wat ik dan wel kan doen.

Soms is dat even helemaal terug naar mezelf. Ik keer me naar binnen en ga daar energetisch opruimen. Ik geef me even helemaal over aan al mijn belemmerende gedachten, zodat ik echt weet waar ik mee te maken heb. Alle narigheid mag er even zijn, net zolang tot ik voel dat ik over de drempel heen ga en ik de blokkade ineens weer kan zien voor wat hij is: een illusie, een gedachte, niets meer dan dat.

Soms zoek ik ook even inspiratie van buiten. Ik ga audio’s luisteren van mensen waarvan ik weet dat ze mijn energie weer omhoog kunnen brengen. Ik lees dat ene boek waar ik zin in heb. Of ik kijk de film die me aangeraden wordt. Ik vermijd het om op Facebook te scrollen. Vaak haalt dat mijn energie juist naar beneden. Ik beperk me even tot mijn eigen groepen of de groepen waar ik graag in zit. En dan komt de stroming wel weer. Dan komen plotseling de inzichten waarvan ik niet eens wist dat ik erop wachtte. Dan voel ik ineens weer de innerlijke ruimte. Dan voel ik ineens weer wie ik daadwerkelijk ben en dat zijn niet mijn belemmeringen.

En ik wil iedereen helpen om zichzelf te zien voor wat hij of zij daadwerkelijk is. Ik wil iedereen helpen te zien hoe waardevol je bent. Hoe prachtig je bent. Hoe het leven is wanneer je de illusie laat gaan dat je je beperkingen, je emoties, je pijn bent. Ik laat het je zien door te vertellen wat er zich afspeelt in mijn leven, in mijn dromen, in mijn zielsverlangen, in mijn missie. En ik kijk met heel veel liefde mee in jouw leven, in jouw dromen, je verlangen, je missie.

Maar ik ga niet jouw blokkades voor je doorbreken. Ik ga er niet voor zorgen dat jij komt waar je wil zijn. Ik ga geen limiet instellen voor jouw proces. Ik ga geen verantwoordelijkheid op me nemen voor jouw geluk, jouw ongeluk of je verwachtingen. Dat is jouw taak in je leven. Dat ben jij jezelf verschuldigd. Dat ben jij de wereld verschuldigd. Jij moet de besluiten nemen om jezelf vrij te laten in waar je naar verlangt. Jij moet het besluit nemen dat je waardevol bent, dat je leven waardevol is en dat je talenten nodig zijn op aarde.

Ik weet dat allang, ik zie het in je. Ik zie jou voor wie je daadwerkelijk bent. Ik zie jouw prachtige stralende zelf. Ik ik kan je helpen om het zelf ook te zien. Maar jij moet het willen. Jij moet de moed hebben, er zin in hebben.

Ik heb zin in mijn leven. Ik heb zin om jou mee te nemen in alles wat het leven jou te bieden heeft. En jij? Wat wil jij?

Maandag 29 mei 2017 start de Schatkamer Expeditie. Een week waarin ik je meeneem op weg naar jouw zielsverlangen. Gewoon, omdat het zo fantastisch is om je zielsverlangen echt alle ruimte geven. De week is gratis, je mag vrijblijvend meedoen, op je eigen manier. Ik verheug me erop om (nader) kennis met je te maken. Life is Good!

comments powered by Disqus