menu

Be Here Now

Ergens verlangen we allemaal naar een leven zonder pijn, verdriet, angst, eenzaamheid, enzovoort. We verlangen naar liefde, naar plezier, naar verbondenheid, naar krachtig zijn, naar gekoesterd worden. We willen gezien worden voor wie we werkelijk zijn en tegelijk willen we niet alles laten zien.  We zien onszelf zelfs niet altijd even graag in de eigenschappen die we niet leuk vinden.

manon, dinsdag 5 december 2017

Wanneer we kanten van onszelf, of van ons leven wegdrukken, lopen we een groot risico dat deze kanten net zo hard terug drukken. Wanneer jij je verdriet ontkent, voelt het zwaarder dan ooit. Wanneer jij het lang genoeg wegdrukt, kan het zich vastzetten in je lichaam en zal je het hoe dan ook gaan voelen. Je kan alleen maar bij je verdriet en je pijn zijn. Er naast gaan zitten, het voelen, huilen… Net zolang tot zich weer iets anders aan dient.

We zouden het liefste willen dat we de kanten van onszelf en ons leven die we niet fijn vinden kunnen helen. Dat als we erbij blijven zitten, er doorheen ademen, de grens door gaan, dat het dan geheeld is en niet meer terugkomt. Zo werkt het niet. Het leven is een eenheid, waarbij wij met ons denken bepalen wat we positief of negatief ervaren. Maar daar trekt het Leven zich niets van aan. Het Leven Is. Alleen maar dat.

Dus kunnen we ons net zo goed ontspannen. Het verzet tegen alles wat we niet willen voelen, niet willen ervaren, gewoon laten gaan. Ontspannen in het nu. Be here Now.

Het leven hier op aarde bestaat uit tegenpolen. Zacht staat tegenover hard, kou staat tegenover warmte, noord staat tegenover zuid, vasthouden staat tegenover loslaten, leven staat tegenover dood. Dat zijn gegevens uit de natuur. De natuur, oftewel het Leven, kent geen oordeel over warmte of kou. Het een is niet beter dan het ander, het is gewoon zichzelf. Anders. Leven is ook niet beter dan dood. Het is gewoon een andere staat van zijn. We leven, of we leven niet en zijn dood.

Problemen ontstaan wanneer we beginnen een oordeel toe te kennen aan de tegenstelling. Liefde staat tegenover angst, we hebben liever liefde dan angst. We hebben iets liever dan dat we het verliezen. We zijn liever daar dan hier, of we zijn juist liever hier dan daar. We leven zoveel liever dan dat we dood zijn, dat we ons verschrikkelijk druk kunnen maken over die dood. We streven de vreugde na, maar vrezen de pijn die daar de tegenpool bij vormt.

Wat we eigenlijk doen is de tegenpool erkennen en tegelijk proberen om één kant van deze tegenpool uit ons leven te verbannen. We willen het goede en bestrijden het kwaad. We willen het plezier, maar niet het verdriet. We willen de vrijheid, maar niet de gevangenschap. We willen de gezondheid, maar niet het ziek zijn. We willen de overeenkomsten, maar niet de verschillen.

En daar maken we het onszelf zo vreselijk moeilijk. Want het een bestaat niet zonder het ander. Er bestaat niet zoiets als alleen de ene tegenpool zonder de andere. Er bestaat geen golf zonder een dal. Er bestaat geen licht zonder donker. Het is zelfs eigenlijk geen scheiding tussen de tegenpolen. Wanneer iets hoog is, is het tegelijk diep, afhankelijk vanuit welke gezichtspunt je het bekijkt.

Eigenlijk zijn tegenpolen niets anders dan punten op een continuüm. Er is geen ene kant of een andere kant, er is alleen maar een punt. Net als bij een elastiekje kan je geen uiteindes vinden. De polen zijn onlosmakelijk verbonden. De lijn die de tegenpolen scheidt is tevens de lijn die de verbinding maakt. Je kan de polen onderscheiden van elkaar, maar echt gescheiden zullen ze nooit zijn.

In liefde zal altijd ergens angst te vinden zijn. Al was het maar om de liefde of jezelf in de liefde te verliezen. Als je een doel nastreeft zal je altijd voelen dat je er nog niet bent. Als je het heet hebt, zal je verlangen naar iets kouds en andersom. Je kan huilen van het lachen, je kan je met anderen verbonden voelen in het leven terwijl je oog in oog staat met de dood. Wanneer een toren hoog is, is hij tegelijk diep.

Het heeft geen zin om de ene pool na te streven terwijl je de andere het liefst uit je systeem verwijderd. Hoe groter je het ene maakt, hoe groter ook het andere zal zijn. Het liefste wat je voor jezelf kan doen is allebei de kanten er gewoon laten zijn als ze zich aandienen. Verzet je niet langer tegen wat je tegenkomt in je leven. Koester wat je beoordeelt als positief en ook wat je beoordeelt als negatief. Het is beide waardevol.

Voel je vreugde en geniet ervan. Voel je verdriet en huil je ogen uit je hoofd tot het niet meer hoeft. Beleef en ervaar je liefde groots. Voel je angst en zit er gewoon even naast tot het weer weg kan gaan. Voel je vrijheid in alle ruimte die je inneemt. Voel ook de eenzaamheid die bij al die ruimte hoort. Wees jezelf in al het licht dat je bent en tegelijk in alle schaduw die je ook bent. Je bent prachtig in je heelheid.

Koester jezelf en geniet van je avontuur in het nu. Je bent hier, op dit moment, op dit punt in je leven. Ontspan in wie je nu bent, in wat je nu voelt. Het ritme van je leven neemt je mee. Laat je meevoeren in jouw stroom. Geef je maar over aan je mogelijkheid van oordeelloze nieuwsgierigheid. Waar brengt jouw volgende stap je?

In het online programma Schatkamer Sleutels geef ik je een vijftal sleutels om optimaal gebruik te kunnen maken van jouw grootste potentieel. In jouw Innerlijke Schatkamer heb je alles tot je beschikking om je leven groots te leven en om helemaal in jouw stroom te stappen. Het leven is niet ingewikkeld, we maken het alleen soms moeilijk voor onszelf. Hoeft niet.

Ik zal je niet vertellen wat je moet doen. Ik zal je niet vertellen hoe jij je leven moet leiden. Ik geef je de sleutels die je kan gebruiken om je eigen pad te lopen. Om je eigen spoor te volgen. Om je hele Innerlijke Schatkamer te gebruiken en je leven groots te leven. Nieuwsgierig geworden? Klik op de link voor meer info en inschrijven.

comments powered by Disqus